Wat we van een slang kunnen leren

“Waren we maar een slang, dan konden we onze oude huid afleggen en weer vrolijk door als nieuw.”

We zijn net klaar met Pilates als ik Monique dit hoor zeggen. Wat ze zegt komt meteen binnen bij me. Het raakt me en ook bij mijn mede-Pilatessen zie ik knikkende hoofden. Wat zou dat toch fijn zijn. Weg littekens en striae, weg cellulitis en rimpels. Monique zegt het niet zomaar. Ze zet ons aan het denken. Dan laat ze ons haar tatoeage zien. Zij heeft over haar hele rug twee in elkaar kronkelende slangen. Ze zijn prachtig. Ik wil meer weten over slangen als symbool.

Door haar duik ik die avond in de Indiaanse verhalen. De indianen vereren de slang. Ze dichten het wijsheid, geneeskracht en intuïtie toe, bovendien is een slang een teken dat er verandering op komst is die tot volmaaktheid kan leiden. Een topidee. Ik wil graag ietsje meer volmaaktheid, al was het maar een beetje. Maar… dat bestaat natuurlijk niet. Wij zijn niet volmaakt en ook geen anaconda’s of pythons. Bij Feelgood zijn tegenwoordig wel wat leggings met dierenprints te spotten – een nieuwe trend – en af en toe een elegante cobra bij yoga, maar die gaan (meestal) niet gepaard met gesis.

Wat we WEL kunnen leren van slangen: leg een probleem of iets wat je al (te) lang met je meedraagt eens naast je neer. Laat het negatieve los. Begin gewoon met een schone lei. Ik vind dat een prettig idee en de moeite waard om te proberen. Ik trek me vanavond terug op een rustige plek om lekker geestelijk te vervellen. Eens kijken of dat lukt. Keep you posted!