Eetduiveltjes bij de Feel Good Studio

Af en toe een eetduiveltje uitdrijven: heel gezond!

Een centrum kan zo rond etenstijd een hel zijn. Overal, ja echt overal, ruikt het naar eten. Als ik rond een uur of zes naar de Feel Good Studio vertrek, snuif ik op de parkeerplaats waar mijn auto staat, de geur op van in roomboter gebakken biefstukjes van Loetje. Een magische, bijna betoverende lucht. Ik wil, moet en zal eten, ook al heb ik om vier uur een appel en een beetje kwark gegeten om een bodempje te hebben om te trainen en eigenlijk helemaal geen honger.

Het duiveltje op mijn schouder zegt: ‘je hoeft toch niet te sporten, Laris, je sport al zo vaak. Ontspan en eet eens wat lekkers, dat heb je verdiend.’ Maar het engeltje op mijn andere schouder houdt me tegen. Zij weet hoe trots ik mezelf in de spiegel kan aankijken als ik goed bezig ben. Hoe blij ik kan zijn als ik het duiveltje weer in een doosje kan duwen. ‘Je bent al bijna in de sportschool. Lekker sporten en dan een heerlijk stukje kip piri piri, gewokte kool en taugé. Supergezond en als je gesport hebt, smaakt dat drie keer zo lekker.’ Ik denk na. Er is voor alle twee de argumenten wat te zeggen. Even twijfel ik. Dan loop ik het pad op en zie ik het lachende gezicht van Rianne. Ze zwaait en doet vast de deur van de gym open. Lachend wuift mijn engeltje naar mijn duiveltje: ‘You lose, sucker!’ Mopperend verdwijnt het wezentje in het niets. Weg drietandje. Weg verleiding. We gaan aan de slag en voor ik het weet zit ik met een grote grijns met een heerlijk welverdiend bordje op schoot. Ik heb het weer geflikt!